Þar sem að meira að segja móðir mín er farin að nefna við mig að ég sé ömurlegur bloggari þá fannst mér eins og tími væri kominn til að skella inn eins og einni ómerkilegri færslu.

Ég hef samt ekki frá neinu að segja. Ég er alltaf að gera það sama. Skóli - FÍH - vinna - læra - æfa mig fyrir stigspróf (2. stig í jazzsöng). Það er reyndar hafin hérna á heimilinu ein allsherjar yfirhalning á öllu inanstokks í húsinu. Það er verið að mála og breyta og bæta svo að húsið lítur meira og minna út eins og eftir hvifilbyl! Þetta verður samt allt rosalega fínt þegar allt er búið. Herbergið mitt er númer þrjú á planinu held ég. Það er verið að klára herbergið hans Yngva, svo baðherbergið upp og svo mitt herbergi. Ég hlakka mikið til, hef reyndar engar litahugmyndir...

Svo er meira skemmtilegt framundan. Dísa, systir mömmu sem býr í Noregi og maðurinn hennar og yngri strákurinn þeirra (Harry - 15 ára) koma núna 31. mars en tveimur dögum fyrr kemur dóttir Dísu, hún Erla Huld til Íslands með danska kærastann sinn. Ég hlakka ekkert smá mikið til því Erla er besta frænka í geimi (ásamt þér Bryndís mín, áður en þú ferð að kvarta) og ég hef ekki hitt hana ótrúlega lengi. Eldri sonurinn (Jónas - 17 ára) kemur ekki með því hann er að fara i eitthvað skíðaferðalag...vaá þetta verður bara gaman. Þau hafa ekki verið svona mörg á landinu í einu síðan þau fluttu út held ég bara...og við höfum heldur aldrei hitt kærastann hennar Erlu.

Og ég sem hélt að þetta yrði stutt blogg...
Kv. Hreindís